Garapen Sozioafektiboa familiekin parte hartuz

Haur Hezkuntzako Goi Mailako Teknikaria (Orue Eskola)

  • Gure bisitariak

FAMILIA ETA ESKOLAREN ARTEKO GARRANTZIA.

Posted by iraibar en mayo 27, 2008

Kasu honetan idatziko dudan ekarpena nire hausnarketa bat izango da. Ematen ari garen gai honetan familia eta eskolaren arteko elkarlanari buruz hitz egin dugu eta niretzat horrek daukan garrantzia azpimarratu nahiko nuke.

Irakasleekin hitzegitean edo beraien elkarrizketak entzuten ditudanean haurren gurasoen gaia askotan errepikatzen denetako bat izaten da. Haurrak eskolara doazen heinean gurasoen inplikazioa ezinbestekoa dela pentsatzen dut. Gurasoek erabakitzen dute haurra zein eskolara joango den. Horretarako eskoleei buruzko informazioa aurkituko dute eta ondoren haurra matrikulatu egiten da. Orduan, gurasoak izaten dute lehen eta biziko harremana eskolarekin eta beraiekin bat egiten duten eskola aukeratzen dute gurasoek (beste batzuk ordutegiagatik, ekonomikoagoa delako, bizi diren lekutik hurbil dagoelako… hartuko dute erabaki hori). Nire ustez haurra non izten duzun jakitea oso garrantzitsua izango da gurasoentzat horrek emango baitio ziurtasuna familiari edo deskonfiantza.

Batez ere horri buruz hitz batzuk idatzi nahi nituzke; lehen aldiz haurra eskolan uzten duten gurasoen beldurrak eta kezkak normalak iruditzen zaizkit:

         Zelan egongo da haurra?. Jan ote du?. Lorikin egingo ote du ni gabe?. Abandonatu dudala pentsatuko ote du?. Beste haurrekin nola konponduko da?. Hezitzaileak emango al dio krema pixohiala aldatzerakoan? ….

Galderak, dudak, zalantzak, beldurrak, deskonfiantza…….. guzti horiek apalagotzeko oso gararntzitsua iruditzen zait hezitzaile eta gurasoen arteko harremana ona, zintzoa eta zabala izatea. Badakit hau oso zaila dela, gure intimitatea eta batzutan arazoak ere kontatu behar ditugulako baina guzti hau gure haurraren onurarako dela pentsatzerakoan beldurrak eta zalantzak baztertu beharko genituzke.

 Azken finean hezitzaileak profezionalak dira eta gurasoei horrek lasaitasun puntu bat eman beharko lieteke, haurra ez baitute edozeinekin uzten. Beraz hezitzaile eta  gurasoen arteko harremanak zenbat eta sendoagoak izan orduan eta onura handiagoa ekarriko dio haurrari, hori da behintzat nik pentsatzen dudana.

Posted in Iratxe Ibarra | Etiquetado: , | Leave a Comment »

FAMILIAKO ATXIKIMENDUA MOTAK

Posted by iraibar en mayo 27, 2008

Ekarpen hau idazteko lehen ebaluaketan eman genuen atxikimendu motak gogoratu ditut. Haurrak lotura izango du bere familiarekin eta lotura horren araberakoa izango da emango den segurtasun emozionala. Haurrak garapen “normala” lortzeko harreman afektiboa ezinbestekoa izango da eta familiaren garrantzia azpimarratu nahi dut.

Haur batek bere familiarekin izan ditzakeen atxikimenduak 4 motatakoak izan daitezkeela ikasi genuen:

1)     Atxikimendu segurua: familiko irudia eta haurraren artean estua denean ematen da. Irudiak haurrari ziurtasuna ematen dio eta haurrak esploratzeko gaitasun eta kuriositate handiagoa du. Beraz atxikimendu seguru batek haurrari bere esplorazioa eta kuriositatea asetzeko baliagarria da. Adib: Haurra amarekin parkera badoa haurrak ama ikusten duen tokian badago alde batetik bestera mugituko da, esploratuko du eta beste h aur eta pertsonekin harremaneratzen ahaleginduko da.

2)     Atxikimendu anbibalentea: Atxikimendu irudia ondo garatu gabe dagoenean gertatzen da. Adib: haurrak parkean beste haur batzuekin esploratu beharrean amaren gona azpian geldituko da eta horrela gauza asko esploratu gabe eta harremaneratu gabe geratuko da.

3)     Saiheste-atxikimendua: Kasu honetan guraso arduragabeak izaten dira, haurrek segurtasun falta handia dute eta beraien sentimenduak gordetzen dituztenak dira. Haurrari berdin zaio atxikimendu irudia bertan izatea edo ez, ez dago afektibitaterik-eta. Haurrak abandonaturik daude; bai afektiboki eta animikoki.

4)     Atxikimendu-nahasia: Haurra desorientaturik dagoenean gertatzen den atxikimendu mota da. Desoreka hau egunerokotasun bat ez jarraitzeagatik gertatzen zaio haurrei; ordu ezberdinetan jateak, lotarako ordurik ez izateak… Haurrek erritmo eta ordu mantentze bat  jarraitzea ezinbestekoa dute. Horrek segurtasuna ematen baitiote.

Honekin atxikimendu motekin esan nahi dudana zera da: txikitan haurrei familiak eta eskolak baita ematen dion atxikimenduaren araberakoa izango dela haurra etorkizunean.  Haurrak ziurtasuna dutenean gizarte trebetasun gehiago dituzte, enpatia ere handiagoa dute, autonomoagoak dira, autoestimua ere handiago dute …. horrek guztiak hezitzailearekin eta beste haurrekin eskolan harremaneratzeko onura bakarrik ekarriko diote. Beraz, familiaren garrantzia behin eta berriz azpimarratu nahiko nuke.

Posted in Iratxe Ibarra | Etiquetado: , | Leave a Comment »

HAURREK TELEBISTA IKUSI BEHARREAN, ZER EGIN?

Posted by iraibar en mayo 27, 2008

MIRIAM TXINTXURRETA, IRAKASLEA, PEDAGOGIA IKASLEA ETA AMA da eta nik aukeratu dudan artikulua berak idatzi du.

Artikuluaren arabera Euskal Herrian pertsona bakoitzak (helduok) batez beste hiru ordu eta erdi inguru ikusten dugu. Helburua da, etorkizun batean haurrek kopuru horretara ez heltzea.

Dakigunez haurrek beraien inguruan ikusten dutena barneratzen dute eta barneratutako hori eredu da beraientzat. Kontu handia izan behar dugu haurren aurrean egiten eta esaten dugun gauza guztiekin.

Miriam Txintxurretarentzat telebista bera oso kaltegarria dela uste du nahiz eta edukia oso ona izan eta haurrak telebistarik ikusi behar ez dutela pentsatzen du nahiz eta programaketa haurrari egokitua egon. Ni ez nahiz inolako aditua honelako gauzetan baina telebista ez nuke etsai moduan ikusiko eta ezta ikusi nahi ere. Telebistak gauza on asko “kendu” digun heinean onak ere eman dizkigu. Telebista dela eta Afrikako abere eta animaliekin egon naiz, baita ilargian ere eta kultura ezberdinak ikusiarazi dizkit besteak beste.

 0-7 bitarteko haurrentzat beste alternatiba batzuk egon beharko lirateke imaginazioa landu dezaten eta egon badaude; beraien artean: naturarekin kontaktua izatea, ipuin egokiak kontatzea edo interpretatzea, musika, dantza, antzerkia…

Honekin guztiarekin bat nator, 0-7 urteko haurrak mundua esploratzen dabiltza uneoro, ondokoak imitatzen, ikus-entzuten dutena egiten, gauza berriak probatzen… normala den moduan eta beraien garapenerako telebista bakarrik ez da alternatiba ona inundik inora baina beste ikuspegi batekin begiratuz baliagarria dela ere iruditzen zait.

Telebistaren asuntua tema delikatua dela iruditzen zait, bakoitzak bere iritzia du eta denena errespetagarria den heinean, telebista galeraztearekin erabateko onura ez diola ekarriko uste dut, batez ere gizarte honetan. Egin beharko litzatekeena gauza guztiei bezala dagokion neurria bilatzea da: bai denbora aldetik, edukin aldetik, alternatiba aldetik…

Adibidez 2 urteko haur batek telebistako marrazki bizidunekin emozioak lantzen ditu, badakit ipuin batekin ere lantzen dituela eta jolas batekin ere egingo zuela  baina haurraren garapenerako beste tresna baten moduan hartzen dut nik telebista.

Posted in Iratxe Ibarra | Etiquetado: , | Leave a Comment »

HAURREK TELEBISTA IKUSTEKO GURASOEN JARRERA, ZEIN DA?

Posted by iraibar en mayo 27, 2008

Badakigu haurra gurea dela baina haur baten erritmoa eta gurea ez da bera izaten. Haurrek jolasteko beti prest egoten dira eta burua entreteniturik izatea atsegin dute, horretarako hainbat gauza egin dezakete eta etxean daudenean egin dezaketen gauzen artean telebista ikustea izaten da.

 

Hona hemen haurrek telebista ikusten daudenean gurasoek kontutan hartzeko puntu batzuk:

 

1.- Haurrak ikusiko dituen programak aukeratu: kalitate, eduki eta interesaren araberakoak izan daitezela.

 

2.- Haurraren adinaren arabera utzi aukeratzen programaketaren bat (negoziatzea gurasoekin; zergatik bai, zergatik ez……).

 

3.- Haurrek telebista bakarrik beti ez ikustea komeni da.(Gertatzen dena zergatik gertatzen den azaltzeko norbaiten ardurapean egotea, beti zalantzaren bat izaten baitute, oraindik haurrak dira eta gure mundu hau deskubritzen dabiltza).

 

4.- Haurraren logelan eta gurasoenean ere ez da telebistarik egon behar. (Eredu izan nahi baldin badugu behintzat).

 

5.- Telebista ez erabili zigorrak jartzeko edo sarilez erabiltzeko.

 

6.- Ez piztu telebista goizean altzatu eta segituan, ezta jateko momentuetan, ezta etxek lanak egiten dabiltzanean…. Telebista piztu behar da ikusi nahi dugunean eta ez etxeko beste kide bat balego bezala pizturik eduki kasurik egiten ez zaiola, (gauza bakoitzak bere unea dauka eta jatorduetako solasaldiak bultzatu behar dira egunerokotasuna kontatzeko, elikatzeaz gain komunikazioa garatzeko erabiliz).

 

7.- Telebista aurrean igarotzen duten denbora kontrolatu behar da, ez daitezela egon denbora larregi nahiz eta haurrei eskainitako programaketa hezitzailea izan. Haurrek etxean dauden denbora beste ekintza batzuk egitera bultzatu behar diete gurasoek, ipuin irakurketa, marrazketa, puzzleak, musika entzutea…..bultzatuz, horrela haurrek beraien egunerokotasunean ekintza desberdinak sartuz gero ohiturak bihurtuko dituelako.

 

Beste hainbat puntu gehiago ere idatziko nituzke baina hemen aipaturiko hauek beteko bagenitu, haurrek telebista ikusteko jarrera hainbat arlotan aldatuko litzatekeela pentsatzen dut.

Posted in Iratxe Ibarra | Etiquetado: , | Leave a Comment »

bideojokoen abantailak eta arriskuak

Posted by anearri en mayo 27, 2008

http://alweb.ehu.es/iktmagisteritza/bideotel

Gai hau aukeratu dut telebistarekin oso erlazio zuzena duelako, biak pantaila baten ematen dira…

Bideojokoak programa batzuk dira, ordenagailukoak eta pantaila bati konektatuta daudenak, honen bitartez errealitatean egin ezin diren gauzez gozatzen dute.

Ondorio positiboak eta negatiboak ekarri ahal dituzte joku hauek, alde positibioa:

-gizarte-harremanak laguntzen dauz.

-helburu bat lortzeko ahalegina bultzatu eta konstantzia landu.

-koordinazioa landu

Alde negatiboa:

-ez kontrolatzea jokatzeari utzi behar zaion unea.

-jokabide moldagaitza eta konpultsiboa izatea.

-bakardadea pairatzea.

Nire ustez, joku hauek gauza guztiak bezala neurrian erabiliz ondo daude, baina joku hauek beti engantzatzen dute, eta oso ziur egon behar zara zaudenaz egiten  eta zure burua oso ondo kontrolatzeko gai izan behar duzu, bestela erraza da dependentzia  bat sortzea joku hauengan.

Posted in Ane Miren Arrizabalaga | Etiquetado: | Leave a Comment »

familia-eskola

Posted by janigo en mayo 27, 2008

Ekarpen hau egiteko consumer.es-etik hartutako artikulu baten ondoriozko nire hausnarketa bat egingo dut. Izan ere, gaur egungo gizartean, aldaketa anitz pasatu dira, eta horren ondorioz, familia mota ugari sortu dira.

 Horrez gain, eskola eta familiaren arteko harremana areagotzen joan da urteak pasa ahala.

 

 

Oso garrantzitsua da eskola eta haurraren familiaren arteko harremana ezartzea. Bi elementu hauek baitira, haurrari lehengo urteetan heziko dituena.Alde batetik, familia da haurraren lehenengo lotura eta ezinbestekoa duena;hala nola, zaindu, jaten eman, arauak jarri, balioak transmititu….egiten dizkiotena. Beste alde batetik, eskola da haurra, bera bezalako beste haur batzuekin sozializatzeko, ezagutzak gehitzeko, balio horiek indartzeko  eta bere nortasuna garatzeko aukera ona.

 Horregatik familia eta eskolaren arteko adostasuna egon daitekeela esan dezakegu.

Artilukuak dioenaren arabera, eskolak, erantzukizun larriagoa du ezagutza akademikoen transmisioan baina ahaztu gabe haurrak balio batzuetan heztea eta heldutasun maila batera iristea.

Posted in Janire Gorroño | Etiquetado: | Leave a Comment »

TRATU TXARRAK

Posted by garazitxu en mayo 27, 2008

  • Artikuluaren jatorria: http://tratutxarrak.blogspot.com/ eta nire hausnarketa.
  • Gai honi buruz ekarpen bat egitea erabaki dut, benetan larria eta adi egoteko gaia baita. Zerikusi zuzena du ikasten ari garenarekin, biharko egunean hezitzaile izango bagara hauek detektatzea beharrezkoa baita haurrak aurrera egin eta bere eskubudeak urra ez ditzaten.

Gezurra dirudien arren haurrenganako tratu txarrak guk uste baino sarriago ematen dira. Ez dugu beste gizarte edo herrialdeetara joan beharrik halakorik topatzeko. Gaine esan beharra dago hau etxean, eskolan edota kalean gerta daitekeela; hau da, guraso, senide, irakasle nahiz beste edonork eragindakoak izan daitezkeelako.

 

Larriena hau detektatu beharra dagoela da, zeren haurrak guztiz babesgabe daude edozein motatako tratu txarrak jasaten dituztenean; eta normalean isiltasunean mantentzen dute egoera. Gainera, batzuetan zerbait txarto egiten ari direnaren erruduntasun sentimendua garatzen dute.

 

Honek nahastu eta gizartea ulertzeko zailtasunak izaten dituzte. Ez dira ondo integratzen, eta normaltzat hartuz gero, guraso direnean gauza bera egiteko tendentzia izan ohi dute.

Askok hau onartu eta haurrak beste familia batean hezitzeko aukera ematen diete haurrei, benetan egoera gogorra eta emozioz beterikoa. Hala era haur hauek behintzat pertsona bezala dagozkien eskubideak goza ditzakete momentu horretatik aurrera.

Hala ere beste askok ez dute zorte berbera izaten eta guri hezitzaile moduan hauek detektatu eta irtenbidea topatzen gogor saiatu beehar gara.

Orain dela urte askotatin edo betidanik egon den arazoa den arren, egungo gizarteak hau onartu eta konponbidea topatzen saiatu beharrean; ez du halakorik onartzen, eta horrela egia ezkutatu eta gauzak okertzea edo berdin jarraitzea besterik ez dugu lortzen.

Tratu txarren haurren garapen osoan zehar oztopatu dezakete, eta haurtzaroa bezalako garai garrantzitsu bat behar den moduan gainditzen ez bada, hurrengo etapetan era gabezia etaarazo larriK sor daitezke.

Azpimarratu nahiko nuke arazo hau gizarte osoaren parte dela, eta guztiok eragotzi beharko genituzkeela. Guraso, familia, eskola zein gizarte osoak.

Tratu txar hauen ondorioa haurrek edo jasaten dituzten pertsonek ez ezik, gizarte osoak pairatzen ditu.

Tratu txarrak ematearen kausak ugariak ira, adibidez, arazo psikologiko edo psikiatrikoak, norbera tratu txarren biktima izan izana… Horregatik ez da biktima soilik tratamendua behar duena, gehienbat ematen dituztenak dira.

 

Posted in Garazi Gomez | Etiquetado: | Leave a Comment »

tratu txarrak

Posted by anearri en mayo 27, 2008

http://botikazar.net/sarrera.cfm?atala=albisteak&albisteid=61

Gai hau gure gaiarekin bat dator eta honi buruz hitz egingo dut.

Tratu txarrak gaur eguneko gai bat dugu, emakumeek, haurrek, gazteek, eta gizonek jasaten duten egoera larria da.

Egoera hau azaltzeko oso zaila da kontutan izan behar da, ez dagoelako argudiorik; gainera ez dakigu nola jokatu egoera hauen aurrean.

Tratu txarrak gehienetan helduen artean ematen dela uste dugu, baina indarkeriak ez dauka adinik.

Gure seme-alabei irakatsi ahla diegu eraso-adierazpenak antzematen eta horrekin batera berdintasun-balioak transmititu.

Gaur egungo bai bat dugu, oso latsa eta uste dut oso-oso larria denez, guztiek parte hartu beharko genukeela , haurrei berdintasun- balio horiek transmititzen eta tratu txarrak prebenitu beharko  genitzazkegula haurrei nagusitan ez egiteko edota beraien artean ez emateko.

Posted in Ane Miren Arrizabalaga | Etiquetado: | Leave a Comment »

TELEBISTA HAURREN BIZITZAN

Posted by anearri en mayo 27, 2008

http://www.berria.info/agenda/telebista.php?gaurkodata=2008-01-17

Telebista gure gaiaren gaia da  horregaitik jarri dut.

Inkesta bat egin ostean behatu dute Britaniar haurrek hirutik bik  telebista ikusten dutela ohean, child care agentziak egin ditu ikerketa hauek, baita, argitaratu dute, Erresuma Batuko 7-16 urteko haurrek afaltzen dauden bitartean % 58-ak telebista ikusten dutela eta gauean loak hartzen dutela bere kuartoan tele eukita % 63-ak.

Nire ustez, telebista bat neurrian ikusiz gero oso egokia da, programazioaren arabera ere, baina uste dut adin batetik aurrera egokia dela, baina 7-16 urte bitartean telebista logelan izatea ez dut uste egokia denik, haurrentzat ez dagoelako programaziorik ordu horietan eta gainera bere loan eragin dezake, amesgaiztoak, izuak…, lo ez egitea gauez, eta gero goizez klasean lo harzea…

Posted in Ane Miren Arrizabalaga | Etiquetado: | Leave a Comment »

TELEBISTA ETA EMOZIOAK

Posted by anearri en mayo 27, 2008

http://blog.eitb24.com/adimenemozionala/2007/12/

Gai hau gurearekin bat datorrenez honi buruzko ekarpena egingo dut.

Haurrek  dauzkaten gauzak baloratzeko, daukaten sortzeko gaitasuna landu behar dute.

Oso garrantzitsua da ere, haurrak jolasten ari diren bitartean, helduaren bat bertan izatea, jokaera indartzeko, harremanetarako trebetasunak irakasteko…

Haurrei jostailuen bidez hainbat balio transmititzen dizkiogu.

Alderdi emozionalaren  barruan, alderdi nagusi bat konpetentzia sozio- emozionalak dira, hauek, giza garapenaren eta bizitzarako prestakuntzaren oinarrizko alderdiak dira.

Jokuak erabili ditzazkegu helduok hau garatzeko, eta emozio ezberdinak landuko ditugu.

Nire ustez, jokuak oso egokiak izango dira emozioak lantzeko baina telebista eta ordenagailuko joku batzuk ere onak izan daitezke neurrian eta egiko erabili ezkero.Telebistak eta ordenagailuak entzumenaren bitartez eta ikusmenaren bitartez uste dut emozioak hobeto ahal direla garatu.

Posted in Ane Miren Arrizabalaga | Etiquetado: | Leave a Comment »

Heziketa-estiloak familian

Posted by garazitxu en mayo 26, 2008

Lau heziketa-estilo bereizten ditugu gaur egun. Zeintzuk haurraren garapen sozioafektiboan zein honen nortasunaren alderdi askotan eragin zuzena duten.

Egunerokotasunean arituz espontaneoak eta koherenteak izateak du garrantzi gehien. Intuiziaren bidez seme.alabei enpatia sentimendua lortzeko bidean legundu behar zaie, baina beti esaten eta egiten dugunarekin bat etorriz. Esaten dugunean sinestu behar dugu, eta ez guraso perfektuak izatn saiatu. Akatsak onartu, hauetaz hitz egin eta ikasi behar dugu guztiok. Bestela ezin diogu halakorik inori eskatu.

 

Ez dira arauak nahi bezala erabili behar, ezta elkarren artean kontrajarri behar ere. Gainela ezin ditu haurrak guk nahi dugun aspektuetan trebeak izatera bultzatu behar. Baizik eta eurak gogoko dituzten gaitasunak eta nortasuneko aspektuak onartu eta hauek garatzen lagundu baizik. Bestela ez baitugu inoiz arrakastarik izango. Honekin norbere aspektuak onartu, garatu eta pozik egon behar garela esan nahi dut, eta ez arrakastarekin obsesionatu. Haurraen ahaleginak lorpenen gainetik saritu behar baitira.

Familia AUTORITARIOAK: -Afektu eta komunikazio eskasa.

                                        -Haurra gehiegi kontrolatu.

                                        -Adinari ez dagozkion erantzukizunak eskatu.

                                        -Autonomiarik ez.

                                        -Arau larregi.

                                        -Seme-alaben iritzia kontutan izan gabe.

Ondorioz: -Haurren autoestimu baxua.

                   -Gizarte-gaitasun eskasa.

                   -Erasokorrak eta oldarkorrak.

Familia PERMISIBOAK: –Gehiegizko afektu eta komunikazioa.

                                       -Kontrol eskasia.

                                       -Heldutasun-eskakizun urriak.

                                       -Arau gabezia.

                                       -Seme-alaben iritzia kontutan hartu eta onartu.

Ondorioz: -Haurren autoestimu altua.

                   -Gizarte-gaitasun eskasa.

                   -Bulkadak nekez kontrolatu.

                   -Eraginerrazak.

Familia DEMOKRATIKOAK: -Afektu eta komunikazio egokiak.

                                               -Kontrol egokia.

                                               -Heldutasun eskakizunak gaitasunen arabera.

                                               -Seme-alaben iritzia entzun.

Ondorioz: –Haurren autoestimu altua.

                   -Gizarte-gaitasu eta trebetasun egokiak.

                   -Norbere burua kontrolatzeko gai.

                   -Autonimia.

Familia EPELAK edo AXOLAGABEAK: –Afektu eta komunikaziorik ez.

                                                   –Kontrolik ez.

                                                                -Heldutasun-eskakizunik ez.

                                                                -Arau larregi edo bat ere ez.

                                                                -Gurasoek erantzukizunak bete gabe.

Ondorioz: -Haurren autoestimu baxua.

                   -Gizarte-gaitasun eskasak.

                   -Bulkadak kontrolatzeko arazoak.

                   -Ez dituzte arauak betetzen.

Beraz, guzti honen ondorio gisa, argi geratu da haurrei gauzak lortzeko bidea erakutsi eta eskubide eta saiakerak errespetatu behar direla, beti ere haur bakoitzaren erritmoa errespetatuz. Edozein arlo eta gairekin aritu arren. Esan beharra dago ez direla inoiz bi haur berdin izango, ezta familia berean egonda ere.

Bestalde, koherentia, ideia eta ekintzen artean, serioki mantendu beharreko gauza da. Hezkuntza eginkizunak familia eta eskolaren artean konpartitu behar direlarik. Haurrak, normala den moduan, ez baitu ulertuko zergatik ageri diren desberdintasunak batean eta bestean, eta ez dago arrazoirik hau gerta dadin.

Azkenik, norberak duen estiloa, pentsamendua, ideiak eta baloreak… kontuan eduki behar dira eta hauek aurrera eraman, horrela soilik lortuko baitugu koherentzia. Beraz, ez dago eredu egokirik edo formula magikorik, bakoitzak ahal duenik eta ondoen egitea eta benetan saiatzea baino. Beti ere informazioa eskuatzeko prest eta gai egon behar dugu bizi garen gizarte aldakor honetan.

Posted in Garazi Gomez | Etiquetado: | Leave a Comment »

Familia-eskola harremana

Posted by garazitxu en mayo 26, 2008

Haurraren lehendabiziko sozializazio agentea familia den arren, gero eskolak ere paper garrantzitsua hartzen du. Hauek helburu berberekin lanean arituko dira, umeen garapen emozionala, intelektuala eta sozioala bultzatzen. Horregatik ezinbestekoa da hauek elkarrekin lanean aritzea, konfiantzazko harraman bat beharrezkoa delarik, hau kalitatezkoa izan dadin eta haurrak bere nortasuna eta gaitasunak sustatzeko. Horregatik hezitzaileek familien inplikazioa bultzatu beharko dute haurren-hezkuntza prozesuan parte har dezaten.

Guzti honek dirudien baino garrantzi handiagoa du, bereziki egokitze-aldian. Argi ikusten den moduan ikastetxe eta familiek elkarrekin lan eginez gero, balioak egokiro garatzen direla, haurraren gaitasunak gehiago lantzen direla, azkarrago garatu ohi direla… azken finean komunikazioan oinarritutako harremanetatik etekinak irteten direla.

Balio, arau zein ohiturak partekatzeak ondorio onak dakartza haurrarentzako, Bestela nahastu egiten baita eta narmala gainerea, ez baitu ulertzen eskolan edo etxearen arteko desberdintasuna balio edo arau bat ezartzerako orduan. Horregaitik trebezien arabera, egoeren arabera, adina kontutan izanikzarriko dizkiogu haurrari; haur bakoitzari.

Hau horrela izateko ez dago komunikazioa ez den beste biderik. Horregatik oso garrantzitsua da eskola eta familiaren artean ondo komunikatzea eta gauza, arazo, ohitura, jarrera… ezberdinak konpartitzea.

Eguneko sarrera edo irteeretan, koaderno edo agenda batean, txostenetan, eskolara hasi baino lehenaogko elkarrizketan, batzarretan… milaka eratan elkartrukatu daiteke informazioa. Tokia eta egoera kontuan izanik, beharrezko eta egokia dena azalduz. Zeren gaixotasun, janaria, arazoak… konpartitzea beharrezkoa den bezala; gustuak, loa, aurreko eguneko festa, ibilaldia, egun bereziak… ere konpartitu behar dira. Gurasu zein hezitzaileak haurrarekin bere bizitzako momentuak gozatu ahal izateko.

Aspaldian guraso-eskola zein guraso-elkarteak sortu dira; egun gauzak aldatzen ari diren seinale moduan, eta gizarteko familien arreta eta interesaren ondorioz.

Posted in Garazi Gomez | Etiquetado: | Leave a Comment »

TELEBISTA

Posted by garazitxu en mayo 26, 2008

Gaur egur haurrek txiki-txikitatik ikusten dute telebista, eta hitz egiten jakin ez arren bertan agertzen diren ahots-tonua, gorputz-jarrerak, aurpegi-espresioak… bereizteko gai dira.

Telebistari begira gauden bitartean beste gauza askotarako denbora mugatzen da, haurren hezkuntzan eragin handiak dituelarik. Onak zein txarrak. Horregatik asko zaindu behar da haur batek telebistaren aurrean igarotzen duen denbora, bain abaita ikusten ari dena ere.

 

Egia esateko, gauza ororen bezala, erabiltzen jakin behar da telebista; eta neurrian ikusi. Honela tresna egokia izan daiteke arlo kognitibo, sozial zein afektiborako. Honen inguruan iritzi ezberdin asko daude. Baina nik uste dut batzuetan aberasgarri izan daitekeen moduan bestetan kaltegarri surte daitekeela. Zeren bertan jokabide-eredu, bizimodu, balio, arau… asko eta asko agertzen dira eta errealitate ezberdinak ezagut ditzakegu; baina askotan estereotipoak sortu  eta errealitataearekin bat ez datozen eszenak ageri dira. Honek haurraren asimilazio-prozesuan eragin dezake errealitatea eta fikzioa bereizten, hezkuntza-jardueran… ondorio ezkorrak dituelarik.

Gogoratu behar dugu haur txikiak esponjak nezlakoak direla, eta guzti-guztia xurgatzen dutela, Hau da, telebistan ikusitakoa sinetsiko dute eta bertako jarrera, esaerak… imitatuko dituzte. Horregatik garrantzitsua da helduren bat ondoan izatean haurrak telebista ikusten duen bitartean, iraupena eta programazioa kontrolatzeaz gain, nahasteak azaldu, alde positiboak garatu eta enpatia bezalako sentimenduak landu daitezkeelako.

Hezitzaile zein familian kontziente izan behar dugu telebista ezin dela umeak entreteniturik eta helduok beste zeregin betan gauden bitartean erabili. Ondorio negatibo asko izan baititzake, obesitatea, harremanak izateko zailtasunak, informazio desegokia barneratzea…

Beharrezkoa da haurtzaroan telebistaren erabilera okerra eta gehiegizkoa saiestea. Bide batez ariketa fisikoa, sozioalizazioa, imaginazioa eta horrelakoak bultzazten ditugularik.

 

Posted in Garazi Gomez | Etiquetado: | Leave a Comment »

HAURREN TRATU TXARRAK

Posted by josebaseo en mayo 26, 2008

 

BIDEO HAU AUKERATU DOT OSO INTERESGARRIA IRUDITZEN JATALAKO, BESTE PERTSONA BATZUK KONTURATZEA MUNDUA ZELAN FUNTZIONATZEN DUEN ETA ZELAKO SUFRIMENDUA JASOTZEN DUTEN HAIN EDADE GUTXIKO PERTSONA SENSIBLEAK ETA IKASTEKO GOGOTZU

Posted in Joseba Seoane | 1 Comment »

Bere paper hezitzailea betetzen ez duten gurasoak

Posted by josebaseo en mayo 26, 2008

http://eskola-arazoak.blogspot.com/2008_01_01_archive.html

Heme ikusiko ahal dozun moduan guraso eta hezitzaile motari eta horren eraginariz buruz doa. hementxe dozuez guraso mota batzuk:

1. Ordezkaritza beste baten esku usten duten guraso ausenteak. Hirugarren pertsonengan, hala nola, osaba, aitxitxa, anai nagusia edo eskola propioan. Ia-ia ez dute beraien eskolako etxeko lanak ezagutzen edota zer gertatu zaien egunean zehar. Honen erruz, ezin dute beraien seme-alaba merituengatik zoriondu. Hauek ez dute disziplina arazorik izaten eskolan baina ikasketak gehienetan alde batera usten dituzte inporta ez zaien gauza bat dela adierazi nahian. Askotan kurtsoa errepikatzeko beharrean aurkitzen dira.

2. Ausente partzialak. Aldakorrak dira disziplina ezartzeko orduan baina baita ere seme-alabei dedikatu beharreko orduari buruz hitz egiten dugunean. Batzuetan ausente egoten dira eta beste batzuetal aldiz, beraietaz arduratzen dira. Kontraesan garai hauek, eragina izango dute nerabezaroaren nortasunean pertsona zirikatzailea, ideia garbirik gabekoa, zaratatsua.. bihurtuko baitute gela barruan kurtsoa errepikatzeko arriskuarekin.

3. Seme-alaben lagunak diren gurasoak. Kasu hauetan, ez dute heziketa on batek eskatzen duen disziplina ezartzen, hau da, ez dute aholkuak, aginduak… ematen. Oso jarrera normala izaten da bananduta dauden gurasoen artean.  Haur hauek, beraien buruarekiko eta gurasoekiko oso exijenteak bilakatzen dira gurasoak beraien lagunen artean kontrola mantentzen dutela dirudielako indartsuak, autoestima altukoak, harroak.. azaltzen baitira baina eskolako lanetan ez dituzte beraien seme-alabak laguntzen.

 

4. Babesle eta erosleak. Beraien seme-alabek beraien kabuz erabakiak har dezaten usten die “yo, a su edad hacia lo mismo” esaldiarekin justifikatuz. Ez dute disziplina jasotzen eta ez diete mugak ipintzen.  Beraien seme-alaben lagunak dira eta beraien garapenean zerbait gaizki badoa, eskolari botatzen diote errua. Denborarekin haur hauek harroak, lotsagabeak, diktatzaileak.. bilakatzen dira eta nagusien aginduetaz paso egiten dute. Nahiz eta beraien lana kurtsoa zehar nahiko aldakorra eta eskasa izaten, ez dute errepikatzen.

Gai hau aukeratu dot dot konturatu deitezan gurasoak non kokatuta dauden eta bere aktitudea ea hobetu ahal daurien. 

 

Posted in Joseba Seoane | Leave a Comment »

Tratu txarrak haurretan

Posted by janigo en mayo 26, 2008

Ekarpen hau egiteko, revista.consumer.es –etik hartu dudan artikulu bateri buruz hitz egingo dut.

 

Gurasoen edo haurraren zaintzailearen ekintza batzuen ondorioz haurraren osasun fisikoa eta segurtasuna edo ongizate psikologikoa arriskuan denean esan ohi da tratu txarrak edo gehiegikeriak gertatzen direla. Beraz, onako hau izan daiteke tratu txarren esanahia; izan ere, pertsona batzuk agian ekintza bat tratu txar lez ikusten dutena, beste pertsona batzuentzat ez da.

 

 

Haur batek tratu txarrak jasaten dituenean, ondoko  jokaera hauek izan ditzake:

 

▪ Haurraren portaeraren aldaketak ematen dira.

▪ Eskolara huts egitea.

▪ Haurraren aldaketa fisikoa.

▪ Gurasoak eskolaren eginkizunaz ardurarik adierazten ez duenean.

▪ Gurasoak ukatu egiten dute haurrak arazorik duenik.

▪ Gurasoak haurraren jokaera mespresatzen dute.

▪ Familiak haurraren gaitasunentzat eskuraezinak diren helburuak jartzen dizkio.

 

 Hainbat jokaera geihago daude baina, oso garrantzitsua da gurasoak bai hezitzaileak erne egotea, egoera hauek detektatzea zaila egiten baizaigu. Artikuluan agertzen den bezala, haurrak tratu txarrak jasaten dituela esatea eta konfirmatzea oso gogorra da, askotan arazoak sahiestu nahian, edota egoera hori hurbileko pertsona bateri leporatu behar zaiolako. Horregatik eta hainbat arrazoi askogatik, tratu txarrak jasaten dituzten haurren kasuak askotan ez dira detektatzen edota azalerazten.

 

Posted in Janire Gorroño | Etiquetado: | Leave a Comment »

Telebista, familiako beste kide bat?

Posted by irgomes en mayo 26, 2008

Ekarpen hau egiteko informazioa, klaseko apunteetatik eta ondorengo web orri honetatik atera dut: http://www.hikhasi.com/artikulua/1022

Gai hau aukeratu dut zeren gaur egun ikusi dezakegu umeak gero eta ordu gehiago pasatzen dituztela telebista aurrean eta datu batzuk irakurtzerakoan harritu egin nau. Nire hausnarketa edo iritizia ematen saiatuko naiz.

Datu garrantzitsu bat iruditu zait artikuluan esaten dana, non haurrak ordu gehiago pasatzen dituztela telebista aurrean eskolan baino. Nire ustez, hau gurasoen esku dago, eta badaude batzuk beraien lanagatik ezin dutenak seme-alabak kontrolatu baina norbait bera jagoten badago, abisatu telebista aurrean ordu kopurua murriztea. Beste zeregin batzuk ere badaude, adibidez, eskolako lanak egin behar dira eta hau garrantzitsuagoa da telebista aurrean egotea baino. Gero izango du aukera jolasteko baina lehenago etxeko lanak egin behar dira.

Argi dago telebista iturri informazio bat dela baina umeak ulertzen dute notiziak? eta gainera gaur egun emoten dituzten marrazki bizidunak ere gehienak ez daude umeei zuzenduta nahiz eta ordutegi egoki batean eman, hau da, goizez edo arratsaldez. Umeak ez dira gai interpretatzeko zer gertatzen ari den edo zer esaten ari diren baina hala eta guztiz ere, telebista aurrean dagoz.

Gertatzen da, ume askol eta askok ez dutela irakurtzen egunkaria eta ez dute ikusten telebistan zer emango duten eta orduan jesartzen dira telebista aurrean eta mandua ez dute eskutik kentzen, aurrera eta atzera ibiltzen dira, eta badakite ez dagoela ezer interesgarria baina bertan egon behar dute.

 

 

Egia esan, hau ez da umeengan bakarrik gertatzen, helduengan ere gertatzen da eta guk argi izan behar dugu eredu garela, beraz, kontrolatu egin behar dugu eta telebista ahalik eta gitxien ikusten saiatu behar gara, eta ikusten badugu, hobe da informazioa ematen duten programak ikustea eta marrazki bizidun batzuk non matxismoa, irainak… lantzen diren.

Nik ez diot telebista ikustea txarra denik baina kontrolatu egin behar da zeren arazoak ere ekar ditzake, ikusmeraren arazoak adibidez.

Posted in Iratxe Gomariz | Etiquetado: | Leave a Comment »

ESKOLA- GURASOAK KOMUNIKATZEKO SISTEMAK

Posted by saioatxu en mayo 26, 2008

Gaur egun nahiz eta komunikatzeko sistemak ugariak diren guraso askok ez dira, beraien seme- alaben hezitzaileekin kontaktua jartzen. Eta gai honi buruz hitzegingo dut, nire ustetan guraso- eskolaren arteko komunikazioa beharrezkoa delako  humearen garapena egokia izan dadin eta nire iritzia azalduko dut bertan.

Nire ustez, komunikazio sistema guztietatik garrantsitzuenak “ eguneroko sarrera- irteerak “ dira, eta banakako elkarrizketak dira.

Eguneroko sarrera- irteerak funtsezkoak dira haur eta gurasoentzat, horregaitik umeak taldetan irten beharko lirateke eta ez denak batera.  Horrela hezitzaileak umearekin egoteko momentua dauka eta aldi berean haurraren eguna zelan joan den azaltzeko gurasoei.

Baita ere guraso bakoitzarekin egiten den elkarrizketa funtsezkoa da, zeren bertan umeari buruzko datuak galdetzea komeni da. Gerta daitezkeen arazoei aurre egiteko.

Laburbilduz, gurasoak eta eskola kontaktuan mantendu behar dira momentu oro berdin dio zein sistema erabili. Baina kontaktuan egon behar dira.

 

Posted in Saioa Reina | Etiquetado: | Leave a Comment »

HEZITZAILE ETA GURASOEN ELKARLANA

Posted by saioatxu en mayo 26, 2008

Hezitzaile eta gurasoen arteko harremana oso garrantsitzua iruditzen zaidalako hitzegingo dut gai honi buruz. Hausnarketa pertsonal bat idatziko dut.

Esan dudanez, umeentzat beharrezkoa da guraso eta ikastetxearen arteko harremana. Batez ere harreman egokitzealdiari dagokionez.

Horregaitik kurtso hasieran beharrezkoa da guraso bakoitzarekin elkarrizketa bat egitea. Eta egokitzealdiari dagokionez, gurasoek beti naturaltasunez jokatu behar dute. Eta haurra askotan isterakoan ezin dira inoiz ere eskutatu eta joan. Nahiz eta haurra negarrez hasi, gurasoek joan baino lehen, beti beraien semeak apurtu behar dituzte.

Gurasoentzat ez da erraza beraien semeen klase lehenengo eguna. Izan ere oso zaila da banantzea eta kasu batzutan ikustea nola beraien semeak negarrez dauden.

Horregaitik hezitzailearen papera funtsezkoa da, zeren gurasoak aldentzen direnean hezitzaileak izango dira ume horien atxikimendu irudia. Hezitzaileak ere kontuan izan behar dute, ume guztiak ez direla berdinak eta bakoitzak bere erritmoa duela.

Laburbilduz, zenbat eta segurtasun handiagoa izan, gurasoen kasuan, umeentzat hobeagoa da. Zeren eta haurrak beraien gurasoak larritasunez ikusten badute beraiek ere urduri egongo dira.

 

Posted in Saioa Reina | Etiquetado: | Leave a Comment »

HAURRENGAN TRATU TXARREN PREBENTZIOA

Posted by saioatxu en mayo 26, 2008

Tratu txarren inguruan hitzegingo dut, zeren harrigarria da gaur egun tratu txarrak jarraitzea. Eta harrigarriagoa da oraindik guraso batzuk beraien seme- alabetan ordaintzea beraien arazoak. Beraz klaseko apunteak jartzen duenaren arabera hausnarketa pertsonal bat egingo dut.

Gaur egungo tratu txarrak ez dira soilik fisikoak emozionalak ere badira, eta azkenengoak nire ustetan askoz ere larriagoak dira. Zeren eta fisikoak denbora bat pasatu ondoren desagertzen dira, emozionalak aldiz bizitza osoan zehar iraun daitezke eta ez da erreza tratu txarrak sortzen duten beldurra kentzea.

Ume askok espezialisten beharra daukate. Guraso askok beraien semeak jotzen dituzte hainbat kasurengaitik adibidez, elikadura premiez ez asetzea, higiene pertsonalez ez arduratzea.

Guraso hauek ez dira beraien seme- alabetan arduratzen. Tratu txarrak jasaten dituzten guraso askok arazo psikologikoak dituzte. Eta askok alkoholikoak edota drogodependienteak dira.

Beraz, gurasoak ez badituzte beraien semeak maite hoberena da  zerbitzu sozialetara eraman eta ez helduen arazoak horretan ordaindu.

Ume hauek hobeto egongo dira, beste familia betakin sufritzen baino.

 

Posted in Saioa Reina | Etiquetado: | Leave a Comment »

TELEBISTA FAMILIAKO KIDE

Posted by saioatxu en mayo 26, 2008

Telebista pertsona guztietan dauka eragina, horregaitik hitzegingo dut honetas eta klaseko apunteetan oinarrituz hausnarketa pertsonala egingo dut. Beraz, iturria nire hausnarketa da.

Telebista txikitatik dago umeen bizitzan, eta telebistaren arabera jokatzen dute askotan; izan ere, telebistaren aurrean igarotzen dute denbora askoan. Telebistaren aurrean daudela beraien emozioak adierazten dituzte, nahiz eta beti ez duten ondo jokatzen.  Umeek marrazkiak ikusten badituzte, eta normalean beraiek ikusten dituzten marrazkiak ez dira izaten aproposenak. Adibidez, dragoi bola  marrazkiak, bertan indarkeria agertzen da eta umeak telebistan ikusten dutena imitatzen dute.

Zenbait publizitate iragarki ere arreta deitzen diete umeei, zenbaitetan kolore erakargarriez batera, baita ere beste estrategiak erabiltzen dituzte. Adibidez, animaliak hitzegiten.

Laburbilduz, telebista ikustea ondo dago, baina gurasoek beraien seme- alabek ikus ditzaketen marrazkiak jarri beharko lituzkete. Eta telebistaren aurrean irauten duten denbora ere, mugatua izan beharko litzateke.

 

Posted in Saioa Reina | Etiquetado: | Leave a Comment »

HAURTZAROAN DENA EZ DA ZORIONA

Posted by sagasti en mayo 24, 2008

Ekarpena egiteko http://revista.consumer.es/web/eu/20010401/interiormente/33542.php, horrialdean sartu eta gauza garrantzitsu asko bilatu ditut.

Tratu txarrak haurren gan eta gizakiengan orokorrean gizartean dugun arazo larrienetariko bat da.  Nor da tratu txarrak eragiten dituena? Ez dugu pentsatu behar pertsona desorekatua denik, ezta ere sentzibilitate gabekoa. Lanean edo eta inguruan egun txar bat izanez gero, eta egoki metabolizatzen ez badaki, edozein izan ahal da tratu txarren eragilea.

Haurraren osasun fisikoa, eta segurtasuna edo ongizate fisikoa arriskuan dagoenean tratu txarrak daudela esaten dugu.Tratu txar motak daude, eta bat fisikoa da, hau nahita egindakoa da (uleetatik tira, jo,…)

Bigarren tratu txar mota utzikeria edo zabarkeria da (oinarrizko beharretan akatsak izatea). Honen zeinuak, eskolara ez joatea, hortz eta begietako arazoak, etxean bakarrik utzi…

Zelan jakin haur batek tratu txarrak dituela? Urduri edo keskati badago haurra, bere betiko portaeran aldaketa bortitzak, gurasoek arazo fisikoei jaramonik ez badiete egiten, Gurasoek behin eta berriz izeka egiten badiote…

Eta ekarpena amaitzeko horrialdeak berak dakarren esaldi bategaz amaituko dot, eta hurrengo hau da,

Haurren arretarako zerbitzu publikoei dagokie haurren tratu txar kasuei erantzutea, baina guztion erantzukizuna da haurren eskubideak errespeta daitezen gizarte-baldintzak bultzatzeaz.

Posted in Estibaliz Sagastizabal | Etiquetado: | Leave a Comment »

HEZIKETA ESTILOAK

Posted by sagasti en mayo 24, 2008

Ekarpen hau egiteko bilbao.net en sartu naiz, zehatzago esanez http://www.bilbao.net/nuevobilbao/jsp/bilbao/pwegb010.jsp?idioma=e&color=rojo&padre=*E1&tema=2E1&subtema=10&padresub=2EG&ancla=N&textarea=2EG, web horrialdean.

Hasiera emateko pertsona berdin bi ez daudela esan behar dut, nahiz eta kanpotik antzekoak izan, barrutik bakoitzak era desberdinean garatu du bere nortasuna. Heziketari buruz hitz egiterakoan, mota desberdin asko daudela esan behar dugu (familia autoritarioak, permisiboak, demokratikoak eta epelak)

Autoritarioei buruz exigentzi lar dutela esan dezakegu, ez dituzte haurraren premiak kontutan hartzen, eta uste dute arrazoia beti gurasoena dela, hau da, umeak ezin du eritzirik eman.

Familia permisiboetaz hitz egiterakoan, honek oso gutxi exigitzen dute, uste dute seme alabak zintzoak direla, eta guztia eman behar zaiela (eurek eduki izan ez zuten guztia).

Familia demokratikoe buruz hitz egiterakoan, gurasoen eta seme-alaben arteko harremanetan elkarrenganako errespetua eta kooperazioa dira nagusi. Seme-alabek autonomiaz ikastea nahi dute, norberaren alde hoberena ateratzeko.

Familia epelak, ez dakite zeintzuk diren seme alaben premiak, afekturik ez dute ematen. Giro honetan hasitako haurrek bihurriak dira, jarrera oldartsua dute…

Posted in Estibaliz Sagastizabal | Etiquetado: | Leave a Comment »

Telebistaren eragina haurrengan

Posted by irgomes en mayo 23, 2008

Ekapen hau egiteko informazioa ondorengo web orritik atera dut: http://www.consejoaudiovisualdenavarra.es/menor/documents/Guia_euskera.pdf

Interesgarria iruditu zait honi buruz hitz egitea zeren hainbat umek ikusten dute telebista eta ordu askotan. Informazioaren laburpen txiki bat egingo dut eta nire hausnarketa txiki bat egiten saiatuko naiz.

Haurrek telebista hainbat ordu ikustea, oso txarra da zeren gizartetik aldentzen dira, hau da, ez dute inolako komunikazio edo harremanik gainerako umeekin edo helduekin ere ez dute harremanik. Eurek beraien munduan zentratzen dira eta gainerako munduarekin ahazten dira. Honek arazo asko ekar ditzake, esaterako, ikusmen arazoak, jarrera ezbardinak eukitea beste pertsonekin…

Gainera, komunikazioa ez dute lantzen, baina horretaz aparte, etxeko lanak edo ikastolan bidalitako lanak ere ez dituzte egiten, ez dute inolako interesik jartzen hauek egiteko.

 

 

Azkenik, esan beharra dago, ikerketa batzuen arabera, 4 eta 12 urte arteko gazteek ikusten dutelako telebista gehiegi, hau da, denbora gehien egoten dira telebista aurrean, hain zuzen ere, 990 ordu urtean.

Nire ustez saiestu egin beharko zan hau, hau da, gurasoen kontrola eukita eta umeei ordu kopuru hau murriztuz, ez baita osasuntsua hainbat ordu pasatzea telebista aurrean.

Posted in Iratxe Gomariz | Etiquetado: | Leave a Comment »

Tratu txarrak haurrengan

Posted by irgomes en mayo 22, 2008

Ekarpen hau egiteko informazioa ondorengo web orri honetatik atera dut: http://www.ikasbil.net/jetspeed/portal/media-type/html/language/eu/country/null/user/anon/page/materialdidacticodetalle?gid=26737

Interesgarria iruditu zait gai honi buruz hitz egitea zeren zoritxarrez gaur egun honelako pilo bat kasu entzuten duguz umeak jasaten dabezanak, baita emakumeak ere.

Artikulu honetan ikusi daitekeenez, gure inguruetan tratu txarren kontrako kopurua oso handi da, ugalduz doa kopuru hau baian oraindik, ematen dira kasu hauek. Nik egia esateko, ez dut ulertzen nola egon daitekeen holako jendea umeei joteko prest egoteko. Umeak oso ahulak dira nagusi baten ondoan, beraiek babesa bilatzen dute eta ez jipoitzea inolako arrazoi barik, bakarrik beraienn gurasoek egun txarra izan dutelako lanean, edo besterik gabe, desaogatu egin behar direlako, beraien umeak harrapatu eta jo egiten dituzte.

Edo bebai esaten da, gurasoek jarritako arau batzuk bete ez dituztelako, arrazoi moduan ikusten dute eta jo egiten dituzte haurrak. Batzutan ez dago txarto “katxete” moduko bat ematea haurrari espabilatzen joateko, baina katxete hortatik ezin da pasatu. Gainera umeak katxete hori ulertzen du, hau da, badaki egoera baten aurrean txarto egin dudan gauzaren aurrean ezin duela berriz egin, baina hortik tratu txarrak jasatzera umea…

Esan beharra dago, tratu txarren barruan, abusu sexualak ere sartzen dirala. Nik ez dakit zer pasatzen den guraso horren burutik hori egiteko, ume ahul bat, ez duena ezen errurik, oraindik bere burua ezagutzen ari dena, eta txikitarik tratu txarrak jasatea, helduagoa danean, zer izango ume horretaz? zein izango da bere portaera besteen aurrean? Guztiari izango dio beldur eta hau ezin da gertatu, umeak beldur euki behar dau baina ez gauza guztie, umeari autonomoa izaten lagundu  behar zaio baina ez abusu sexualen eta tratu txarren bidez.

 

 

Artikuluak esaten duen bezala, umeak ezin du defendatu bere burua eta gainera nagusi baten aurrean dagoela, gutxiago. Beraz, hauek, helduek, errazago dute izaki txiki honi bere amorrua adierazteko, kasu hauetan, jipoituz. Ia beti gizonezkoa izaten da maltzurkeria hauek egiten dituena.

Nahiz eta tratu txar fisiko gutxi ikusi, badaude beste mota batzutako tratu txarrak; psikikoak, sexu erasoak..

Posted in Iratxe Gomariz | Etiquetado: | Leave a Comment »